Turboslak en de Volkshuisvestersloop

Hardlopend corporatieland komt één keer per jaar samen voor een rondje hardlopen. Vijf of tien kilometers. Dit jaar organiseert het jubilerende Brabant Wonen in Den Bosch het hardloopfestijn. Samen met een aantal Ymere collega’s doet ook Turboslak mee. Want Ymere verhuurt, verkoopt en informeert niet alleen. Ymere sport ook nog eens.

Aan het weer zal het niet liggen: 17 graden celcius, een zonnetje en een klein beetje wind. Dat zijn geen al te vervelende omstandigheden. Op de organisatie is trouwens ook niks aan te merken. Brabant Wonen hanteert een strakke regie en zo’n beetje alles klopt vandaag.

What to do
De 5 km start om kwart over twee en om half drie worden de deelnemers – waaronder dus ikke – aan de 10 km weggeschoten. Van tevoren heb ik absoluut geen idee wat ik zal gaan doen: lekker een stukkie rennen of proberen zo hard mogelijk te gaan. Ik start daarom halfslachtig in het midden van het veld, maar besluit toch al snel tot een *** kuch *** ‘snelle ren’.

De gast met wie ik voor de start een tijdje heb lopen kletsen verlies ik al snel uit het oog. Niet zo gek, want hij loopt de 10 km normaal gesproken in 35 minuten. Da’s veel te hard voor mij. We rennen door een mooi natuurgebied aan de zuidkant van Den Bosch. Een beetje richting Den Dungen en Maaskantje en die Nieuwe Turbo Kids randdebielen die daar schijnen te huizen. Vooral veel smalle weggetjes, weilanden en groen. Goed dat er vrijwilligers staan die de weg wijzen. Verdwalen doe je hier zo.

Halverwege loop ik alleen. Voor me tel ik vijf snellere huisvesters. Ik sluit aan bij drie van hen en speel zwaan-kleef-aan voor een paar kilometers.

Too slow
Het gaat te langzaam. Ik wil graag onder de 40 minuten finishen en probeer wat te versnellen. De anderen kunnen het tempo niet volgen en ik loop zomaar derde. Da’s leuk. En onverwacht. Tenslotte ben ik maar een turboslak. Die de laatste tijd vooral opvalt door zijn schamele mileage: zo’n 125 kilometers per maand op de teller.

Papbenen
Hop, dat is kilometer nummer 8. Ik ren het natuurgebied uit, steek de rijksweg A2 over en zie heeeeel in de verte de finish. F*#k! Zomaar, opeens en zonder aankondiging knikken m’n slakkenknietjes. ‘Hey mietje, vertel eens. Waarom krijg je nou eigenlijk papbenen?’, vraagt het stemmetje in mijn hoofd. ‘Ja, waarom eigenlijk?’, denk ik. En weg zijn m’n pootjes van vanillevla. Die truc moet ik onthouden!

250 meter tekort
In 39:06 draaf ik over de finish – toegeschreeuwd door mijn Ymere collega’s. Super! Maar zó jammer dat de afstand niet klopt. Het parcours is zo’n 250 meter te kort (zie Garmin Connect data). Omgerekend loop ik de 10 km met een gemiddeld tempo van 4:01 per kilometer en kom net een paar tellen tekort om onder de 40 minuten te lopen. Aargh!

2e bij de bejaarden
Jammer. Maar niet getreurd. Die gedroomde slakkentijd onder de 40 minuten komt er wel. Voorlopig mag Turboslakkie zich bij de 2011 editie van de Volkshuisvestersloop verheugen in een 3^e plaats overall en een 2^e bij de 40+ bejaarden. Oppassen dat m’n slakkenego niet groter wordt dan de verworven beker. Die is enorm

geplaatst in: prestatielopen — getagd als: vastgoed · woningbouwcorporaties · Ymere