Uitgestelde 110 minuten

Een extra dag rust. Na de desastreuze kilometers op donderdag leek het me verstandig om even pas op de plaats te maken. De geplande 110 minuten van zaterdag schuif ik dus door naar vandaag.

In een reactie op m’n vorige post zei Nienke in een e-mailtje: “Ken je die reclame van Roosvicee? Ach, schatje, het komt wel weer goed!”

Ze heeft gelijk. Een dagje lauwloenen heeft me goed gedaan. Of zoals dichter Bredero lang geleden al verkondigde: “Het kan verkeren.”

Lopen gaat gemakkelijk en ik heb er plezier in. Bijzonder snel gaat het trouwens niet. Na een uur en 50 minuten heb ik zo’n 22 kilometer op de teller staan. Het goede nieuws is dat ik niet bijzonder moe ben als ik weer thuis aankom. M’n agenda laat het niet toe, maar ik kan er nog gemakkelijk een paar kilometers aanplakken.

geplaatst in: blessure · loopschema's · training — getagd als: 21 kilometer · 42 kilometer · marathon