Turboslak loopt, fartlek style

Soms heb je enorm zin om een stukje te gaan rennen en dan valt het vreselijk tegen. Je bent de straat nog niet uit of je verlangt alweer naar de stal.

Het kan ook andersom. Zoals vandaag. Weinig animo om naar buiten te gaan, maar ondanks de tegenzin heb ik toch maar m’n kloffie aangetrokken. Om vervolgens een uurtje heerlijk te lopen. Ik heb niet mijn best gedaan supersnel te zijn. Maar tijdens het hardlopen was het door het wisselende tempo af te toe knap zwaar. Achteraf had ik er een prima gevoel over.

Ik zei het al eerder. Met loopschema’s kan ik absoluut (nog) niet overweg. Ik begrijp van anderen dat ik van een beetje ongenuanceerd rondjes rennen niet sneller ga worden. Dus probeer ik iets te doen wat op interval lijkt. In de praktijk: hier en daar stukken versnellen. Om vervolgens de ademhaling onder controle te krijgen en weer tot rust te komen. Klaar voor de volgende versnelling. Turboslak style fartlek zal ik maar zeggen!

Over sneller worden zonder een strak schema te hoeven volgen vond ik de volgende tekst:

Vandaag heb ik me tot slot van mijn loop beziggehouden met een heuvelklimmetje in het park in de Emmeloordse Erven. Da’s 100 meter een heuvel op en af. Vandaag ben ik acht keer omhoog gegaan.

Of het me allemaal helpt om sneller te worden? De tijd zal het leren. Vandaag was het in elk geval helemaal niet vervelend om te doen …

geplaatst in: training — getagd als: fartlek · interval · training