Bye bye obesitas
aan de bak in 020
Pose hardloopclinic
Een faire Deal
Zondagmiddag in de hel
Zo ontzettend groenDe multimerkenman
Vanochtend ging ik op pad voor een lange duurloop. In de voorbereiding naar Rotterdam moet ik eigenlijk nog een paar lange stukken rennen voordat ik gas terug mag nemen. Vooruit met de geit dus. Maar wel voorzichtig aan, want ik heb wat last van kleine pijntjes. Vooral m’n enkels zijn nogal gevoelig de laatste dagen. Ietsje te enthousiast in de rondte gestampt vermoed ik.
Een deurtje in mijn slakkenbrein
Anyway, daar ga je dan, voor alweer een duurloop. Als je een paar uur in in een nogal saaie Noordoostpolder rondhobbelt dan hebben je gedachten vrij spel. Leuk, kunnen ze ook eens lekker vrijuit alle kanten op vliegen. Ergens in het doolhof van mijn slakkenbrein gaat er dan van tijd tot tijd een deurtje open en wandelt er een gedachte naar buiten.
Allemansvriendje
Zo realiseerde ik me vanochtend — ergens tussen kilometer 15 en 20 — dat ik nogal een allemansvriend ben qua hardloopkleding. Aan mijn lijf heb ik:
- schoenen van Saucony (Progrid Triumph 7 Vizipro)
- een long sleeve shirt van Asics
- een Craft ondershirtje
- een 3/4 tight loopbroek van Odlo
- en aan de pootjes een paar sokken van X-Socks
En dan heb ik — thuis in de kast — nog véél meer merken hardloopkleding liggen. Want Nike is niet het enige merk dat vandaag ontbreekt aan mijn slakkenlijf. Ik ben ook nog in het bezit van running gear van onder andere New Balance, Falke en Mizuno. Gottogot, ongeveer de enige merken waar ik geen hardloopdingen van in huis heb zijn Brooks en Adidas.
De sportshirts en -broeken van de huismerken tel ik voor het gemak niet eens mee. Die rommel trek ik eigenlijk alleen aan in een geval van hoge nood, als ik anders in mijn blote billen de straat op moet — want dat spul zit over het algemeen knap kut.
Multimerkenman
Afijn, ontkennen heeft geen enkele zin, ik ben een multimerkenman. Een regelrechte merkenhoer. Een onvolprezen brand bitch.
