Turboslak in april 2009

Lekker. Vanavond na het werk eerst snel m’n kloffie aan voor een rondje door het dorp.

De afgelopen weken heb ik best veel gelopen. De laatste week deed ik bijna elke dag een rondje. Niet altijd lange stukken. Langere afstanden geven problemen. Toen ik me afgelopen zaterdag aan de tien Engelse mijlen waagde was m’n achillespees daar niet helemaal blij mee. Die is blijkbaar liever lui dan moe en protesteerde heftig. De luiwammes!

Gek genoeg heb ik weinig tot geen last van m’n pees als ik elke dag ga rennen, zolang ik mezelf maar beperk tot een kilometertje of tien. Het snot loop ik me dan niet voor m’n ogen, maar echt slakkerig hoeft het ook niet te gaan. Een paar snellere kilometers of geïmproviseerde intervallen zijn in blessuretechnisch opzicht geen enkel probleem:

April 2009 is een positieve maand voor wat betreft het aantal afgelegde kilometers. Aan de 150 kom ik wel voordat Koninginnedag voorbij is. Da’s een stukje minder dan januari en februari — maanden waarin ik zo’n 175 kilometer liep. Maar in vergelijking met de schamele 80 km van de blessuremaand maart is het een hele vooruitgang.

Als m’n lijf heel blijft wil ik volgende maand proberen om elke dag acht tot tien kilometer te lopen. Zelfs als ik twee dagen in de week niet aan hardlopen toekom ligt er een mooie maandafstand in het verschiet: tussen 200 en 250 kilometer.

Ik ben benieuwd of ik de daad bij het woord weet te voegen …

geplaatst in: blessure · training — getagd als: blessureleed · fartlek · training