Turbo kiest het Nordic Walking pad

In de omgeving zijn een aantal Nordic Walking routes uitgezet. Daarvan heb ik er eentje uitgekozen die me wel aantrekkelijk leek: 12,6 kilometer over een wisselende ondergrond.

Natuurlijk is het niet verstandig, maar eigenlijk heb ik zin om mezelf helemaal de sterren voor mijn ogen te lopen.

Gelukkig krijg ik het in de eerste kilometers meteen flink voor mijn kiezen. Al na twee kilometers ben ik van 450 meter naar 600 meter hoogte geklommen. Dat is ruim voldoende om alle in mijn slakkenlijf aanwezige overmoed in de kiem te smoren. Met een piepende ademhaling en een hartslag van zo’n 175 slagen per minuut vraag ik me af wat er ook alweer zo leuk is aan hardlopen.

Just kidding. In de rest van de route wisselen stijgen en dalen elkaar op een prettige manier af. Ik bedoel, net als ik denk dat ik toch wel een beetje buiten adem raak ik uitpuffen op een vlak of licht dalend stuk. Steil omlaag lopen blijf ik knap klote vinden, maar dat hoeft eigenlijk maar een keer.

Deze Nordic Walking route is een echt kadootje. Mooie uitzichten en lopen op verschillende soorten ondergrond. Asfaltweggetjes, brede onverharde paden, single tracks in het bos: alles passeert de revue. Zo komen mijn Saucony trailsloffen toch nog goed van pas.

Als ik de komende dagen wat fitter word – het gaat al stukken beter met me dan een week of wat geleden – dan waag ik me aan een langere Nordic Walking route. Die is een kilometer of 18.

Mijn route in cijfers

geplaatst in: gedachten — getagd als: bergen · Duitsland · Nordic Walking · vakantie