Er kan weer gerend worden

Hartstikke leuk, dat winterse weer. Je zou er bijna van in een kerstige stemming raken. Met de sneeuw van de afgelopen dagen kwam ik alleen de deur niet uit. Voor m’n werk is het geen groot probleem om ingesneeuwd te raken. Om tot op zekere hoogte productief te blijven volstaat een internetverbinding. Sporten is een heel ander verhaal. Net als de dienstregeling van de NS kwam daar de afgelopen week geen ruk van terecht.

Iets te veel rust
Na die 28 kilometers op zondag 13 december gunde ik m’n pootjes een paar dagen rust. Juist op het moment dat ik de draad wilde oppakken begon het te sneeuwen.

Je zou het niet van Turboslakkie verwachten, maar ik was zo verstandig om niet tegen wil en dank te gaan hardlopen. Ik bedoel, voor je het weet maak je een lelijke schuiver. Op een blessure zit niemand te wachten. De laatste keer dat ik ongenadig op mijn plaat ging zorgt ook weken later nog voor een pijnlijke pols. Dus ik heb mijn lesje wel geleerd. Maar toch, dubbel damn!. Anderhalve week niksen is iets teveel rust als je het mij vraagt.

Groene kerst
Een witte kerst wordt ons ook in 2009 door de neus geboord, vermoed ik.  Jammer, maar door de lichte dooi kan ik wel fijn de weg op. Dat verzacht het leed van een groene kerst.

Sneeuwvrij
De fietspaden zijn zo te zien sneeuwvrij. Er kan weer gerend worden. Na anderhalve week lamballen waag ik vanmiddag een rondje om Emmeloord. Een kilometer of twaalf. Af en toe een versnelling. Goed uitkijken om niet te crashen op stukken weg waar de sneeuw nog niet weg is.

Heerlijk om weer eens te sporten. Morgenochtend ga ik weer!

geplaatst in: training — getagd als: sneeuw · winter