Samenzwering

Ik vermoed een samenzwering. Als ik heel stil ben kan ik ze horen smoezen.

“Vandaag ben jij aan de beurt broertje”, zegt linkerbeen. “Ja doei! Alweer?” reageert rechterbeen. “Ik heb vorige week nog voor een opgezette achillespees gezorgd. Nou mag jij fijn iets verzinnen. Pijnscheuten in z’n enkel of zo.” Linkerbeen countert: “Als jij te beroerd bent om een lekkere blessure te verzinnen, dan hou ik het voor gezien. Ik ben het zat om altijd de rotklusjes op te knappen.”

“Ik heb niet de indruk dat jullie er samen uit gaan komen”, klinkt het uit de kastlade. “The Mighty Garmin zorgt vandaag wel voor de actie. Als we een paar kilometer onderweg zijn doe ik net of m’n batterij leeg is ofzo. Daar wordt Inspector Gadget vast heel gefrustreerd van. Misschien raakt hij wel zó van de leg dat-ie omdraait en naar huis gaat”.

“Net doen alsof ik doof ben en mijn hardloopkloffie aantrekken. Da’s de enige remedie tegen opstandige benen met sabotage in de zin”, denk ik.

In de regen ga ik op pad. Hardlopen gaat lekker. Een beetje gevoelig zijn mijn kuiten wel, maar niks om me zorgen over te maken. Ik doe wel rustig aan om mijn benen geen reden te geven voor spontane muiterij. Ik lijk wel gek om te denken dat mijn lijf & leden en apparaatjes tegen me samenspannen.

Ik ben benieuwd hoe het gaat met mijn hartslag — die is de laatste tijd toch snel aan de hoge kant. Mijn blik gaat richting mijn pols en Garmin Forerunner sporthorloge. Het blanco display van de Forerunner grijnst me vals aan. WtF? Batterij leeg? Falende hardware? Waarom doet dat schermpje het niet meer? Mijn gevoel van paranoia is helemaal terug.

Ik vermoed een samenzwering. Als ik héél stil ben kan ik ze horen smoezen!

geplaatst in: blessure · gedachten · training — getagd als: gadgets · hardwarefalen · paranoia · pijntjes