Rennen in de NOP op dinsdagochtend

Dinsdagochtend, net over zevenen. Voor zover ik het vergeten was weet ik weer waarom ik veel meer heb met de kalendermaand april dan met de wintermaanden. Je kan de deur uit zonder vijf lagen kleding tegen de kou, plus een reflecterend shirtje aan je lijf en een zwaailicht op je hoofd om niet overreden te worden. Om maar even iets te noemen.

Forensend Emmeloord maakt aanstalten om naar De Baas te gaan, maar verder is het nog rustig op straat. Onderweg ontmoet ik een roofvogel. Een groot bruin beest met gespikkelde borstveren.

Dirk de Duif
Toen ik verleden week de veerpont van Amsterdam-Noord naar Centraal Station nam wandelde er een duif mee aan boord. Het was in de avondspits, dus nogal druk. Maar Dirk Duif voelde zich blijkbaar absoluut niet bedreigd tussen al die mensenbenen, fietsenwielen en ronkende scooters. Gewoon bizar.

De roofvogel is de nieuwe duif
Roofvogels zijn zo te zien de nieuwe duiven. Brutaal, vliegend tuig van de richel. Normaal gesproken smeert elke buizerd, valk, sperwer of kiekendief ‘m zodra ik op 200 meter afstand ben, maar dit exemplaar blijft stoïcijns op een paaltje zitten totdat ik nog maar zo’n vijf meter van ‘m vandaan ben. Even ben ik bezorgd dat-ie mij voor een lopend ontbijtbuffet aanziet, maar tenslotte vliegt hij dan toch weg.

Aangenaam
Mijn vroege rondje door de Noordoostpolder is ronduit aangenaam te noemen. Een beetje geïmproviseerd. Een uurtje genieten van het mooie weer. Af en toe een paar snellere stukjes.

geplaatst in: training — getagd als: fartlek · fauna · noordoostpolder