Het gaat vooruit. Het gaat verbazend goed vooruit

Vandaag een rondje buitenom. Da’s voornamelijk lange stukken fietspad om Emmeloord heen. Geen pijn in knietjes, achillespees of enkels. Reden om een keertje gas te geven en te zien wat er in het vat zit.

Een paar facts om op in te zoomen:

• de 12 km – binnen 52 minuten (51:55). Een half jaar geleden was ik al blij als ik de twaalf kilometer in een uur wist af te leggen. Wellicht dat ik daarom de 12 km als een soort van richtpunt beschouw. Alles sneller is meegenomen.
• na precies 1 uur rennen – net geen 14 kilometer (damn 14 km/u, dat was een übergeile gemiddelde snelheid geweest! Maar toch … met 13,9 km/uur ben ik op het moment in m’n nopjes)
• eindpunt, met 16 kilometer (10 engelse mijlen) in de benen – de stopwatch wordt ingedrukt na 1 uur 8 minuten en 47 seconden. Mijn vermoeden dat ik de 10 engelse mijlen in 1u:10m moest kunnen lopen wordt bevestigd.

Check dat rondje Emmeloords fietspad in Google Maps …

Whoooooh. Da’s een bevredigend resultaat voor een turboslak als ik. En het biedt perspectieven. Ik denk dat er nog wel wat meer mogelijk is. Want ik doe momenteel maar wat. Zonder voorbereiding of schema’s. Hier en daar doe ik iets wat op geïmproviseerd intervallen lijkt. Maar that’s it. Het grootste deel van de tijd ben ik een ongeleid projectiel.

Ik geloof overigens niet dat trainingschema’s aan mij zijn besteed. Als ik ergens op een forum loop x minuten in D2 lees word ik bij voorbaat al een beetje onvast op m’n benen. Wellicht dat de improvisatie-stuff (Fartlek-achtige looptraining) meer aan mij besteed is als middel om wat meer snelheid te ontwikkelen.

geplaatst in: training — getagd als: 10 engelse mijlen · trainen