Het bos ingestuurd

Het is een mooie witte wereld bij het wakker worden. Tijd om mezelf het bos in te sturen.

Het mag dan prachtig winters weer zijn, veel vaart zit er vanochtend — door de sneeuw — niet in. Het is niet glad of gevaarlijk om te rennen, maar veel grip heb ik niet. Het gevolg: slechts een deel van mijn inspanningen vertaalt zich in de voorwaartse beweging die hardlopen genoemd wordt.

Gelukkig was ik  toch al niet van plan om echt te gaan hardlopen. Vandaag ben ik liever lui dan moe en zijn twaalf kilometers oenemeloenen meer dan voldoende. Hierbij zit trouwens wel een stukje heuvelop / heuvelaf, in het kader van de anaerobe training.  Da’s lekker. Vooral achteraf, als ik bijkom van de vermoeienissen. Op het moment zelf is het aardig afzien.

Nog even wat uitlopen, snel onder de douche en aan de slag. M’n afspraak in Amsterdam en webwerk in Almere wachten niet.

geplaatst in: training — getagd als: anaeroob · winter