Het bos. Het blijft oppassen

Het blijft oppassen in het bos. Er zijn nogal wat dingen waar je rekening mee moet houden als je een rondje rent in het bos:

• Kijk uit dat je niet in een kuil stapt. Na een fikse regenbui is het bospad her en der voorzien van een natuurlijke boobytrap. In zo’n gat stappen staat garant voor een compliceerde beenbreuk. Dan kunnen je hardloopaspiraties voorlopig in de ijskast.
• Zorg er in hemelsnaam voor dat je niet per abuis op het Natte Neuzenpad belandt. De viervoetige monsters die je daar tegenkomt zijn dodelijk.
• Wees waakzaam, ook elders in het bos kun je een onaangelijnde gedomesticeerde lupus tegen het harige lijf lopen — zelf ben ik al eens door Heinrich de Herder (en zeker niet de Goede) in mijn afgetrainde bil gehapt.
• Brandnetels prikken. In de zomer groeien ze in het bos zonder moeite drie smurfen hoog. Zorg er daarom voor dat je niet verrot gestoken wordt op smalle paden.
• Lyme schijnt geen pretje te zijn. Voorkom dat er een teek op je springt en een gaatje in je oververhitte hersenpan boort. Draag een door oma gebreide wollen muts — een hip hardlooppetje mag ook. En check je lijf bij thuiskomst regelmatig op infiltranten.
• Als je de neiging hebt om hardlopend te dromen: niet doen. Wakker blijven. Voor je het weet verzwik je een enkel op een ongelijk stuk grond. Hou de bodem in de gaten.
• Paratrooper rupsen zijn irritant. Die hebben de ongezellige gewoonte om zomaar in je nek te vallen. Niet schadelijk, wel smerig als er eentje in je oor probeert te kruipen. Of je voelt wat kriebelen en wrijft en dan heb je groene smurrie in je hals. Jakkes.
• Die paarden van twee-en-halve meter hoog zijn link. Doen denken aan die knollen met ME’ers erop. Bij de Rotterdamse Kuip, om hooligans te vertrappen. Zorg dat je bij het passeren niet invalide geschopt wordt als je een ruiter tegenkomt in het bos. Vriendelijk lachen en terugschakelen naar wandelpas in het voorbijgaan is aan te raden. Wel oppassen voor brandnetels (zie brandnetels prikken) in de berm als je nederig plaats maakt.
• Laat je niet overrijden door een paard & wagen. Een verschijnsel dat niet in elk hardloopbos van toepassing is. Maar mocht je ermee worden geconfronteerd, vriendelijk groeten een slijmerige buiging maken en aan de kant gaan.
• Plotseling uit de struiken opduikend wild bezorgt je graag een hartverzakking. Hertjes zijn schattig, maar niet als ze met duivels genoegen een meter voor je uit het groen springen. Laat je iPod thuis. Met gespitste oren merk je achter bomen verscholen reebokken nou eenmaal eerder op.
• Niet over een half verborgen boomwortel struikelen. Okay, je breekt er geen kluiven mee, maar je kan toch lelijk terecht komen. Aan de andere kant, als je wat verder het bos in gaat is de kans vrij klein dat iemand je ziet en z’n haar van zijn zak lacht over zoveel clumsiness.
• Berokken de miniatuurfauna alstublieft niet teveel schade. Ik bedoel, uitwijken voor al het kruipende gespuis op de bodem is het devies. Dat bespaart je het schuldgevoel van een olifant in een porseleinkast. Ik voel me al klote als ik ongewild het huisje van een collega-slak kraak.
• In volle vaart door die modderplas rauschen is fun, maar wel risky. Want is-ie twee centimeter diep? Of twaalf? Hey, je weet het pas als je erin stapt. Erover heen springen is minder spectaculair, maar een stuk verstandiger.
• Het is natuurlijk zuur om hopeloos te verdwalen in het tijdperk van GPS. Van de honger en dorst zal je in een Nederlands bos zeker niet omkomen. Desalniettemin is het lullig als je anderhalf uur langer dan gepland ploetert om je auto terug te vinden (zie bovendien Natte Neuzenpad. Doodmoe van generzijde terugkeren om te ontdekken dat je middenin een gebied met loslopende honden zit is erger dan een mijnenveld).

Afgezien van deze — niet uitputtende lijst met — hardloopgevaren is het ronduit fantastisch om te draven in het bos. Het liefst voor dag en dauw. Als de hondenuitlaters, ruiters en collega hardlopers nog in hun mandje liggen. Ik kan iedereen een rondje over het ruiterpad aanraden.

geplaatst in: training — getagd als: bos · kuinderbos · trail running