Hartslag op hol

Waooh!!! Dat ging vanavond eventjes helemaal niet goed. Laat thuis van m’n werk. Snel een hapje eten en even met vrouw en kids naar Lemmer. Daarna meteen de Asics aan. Want er moet ook nog wat getraind worden.

Al na een kilometer of anderhalf krijg ik last van m’n maag. Die voelt verkrampt. Blijkbaar ben ik te snel na m’n maaltijd op pad gegaan. Ik loop ook helemaal niet lekker. Ongewoon zware benen. Terwijl ik niet al te snel ga. Een blik op m’n Garmin Forerunner zorgt voor schrik. Mijn hartslag is hartstikke hoog: 180 slagen per minuut.

Damn! Ik doe meteen extra rustig aan. Als het niet snel beter gaat dan kies ik voor een verkort parcours. Of ik stop er helemaal mee. Mijn hartslag zakt in de volgende kilometers wel een stuk terug, maar blijft nog steeds te hoog voor het tempo waarin ik loop.

Pas na een kilometer of vijf krijg ik weer controle over m’n lijf. Mijn benen voelen gelukkig niet meer aan als lood en met zo’n 135 slagen per minuut pompt m’n tikker in een vertrouwd ritme.

Zonder verdere trubbels doe ik de uitgebreide duurloop die ik in vooraf in gedachten had.

geplaatst in: loopschema's · training — getagd als: 42 kilometer · extensieve duurloop · hartslag · marathon