De handdoek in de ring

300 kilometer rennen. Dat was de intentie voor de meimaand. Maar dat ga ik niet halen. Ook vandaag heb ik weer een beurt overgeslagen. Da’s al de vijfde keer deze maand.

Opnieuw verzaakt
Ik had trouwens wel een goede reden om te verzaken: een familiedagje uit naar Dolfinarium Harderwijk met m’n meiden. En niet te vergeten mijn dienstmaatje Alex, z’n vriendin Francis en dochtertje Annabella. Die waren vanuit Kerkrade overgevlogen voor het Eerste Communiefeest van mijn jongste dochter Lara. Hartstikke gezellig.

Na een dag dolfijnen, zeeleeuwen en walrussen had ik vandaag alleen geen puf meer voor een potje sport. Een paar webklusjes pasten beter in m’n agenda. Tijdens zijn bezoek aan de Noordoostpolder kon ik Alex nog wel overhalen tot een rondje hardlopen om Emmeloord.

Overbelasting
Om eerlijk te zijn, het is niet alleen een kwestie van geen zin. Ik denk ook dat m’n pootjes een belasting van 75 kilometer per week (nog) niet aankunnen. Mijn achillespees blijft een fragiel ding. Het spook van de overbelasting ligt continu op de loer.

Het is beter om nu de handdoek in de ring te gooien dan m’n benen voor langere tijd te verklooien. Volgende maand misschien beter …

geplaatst in: blessure · training — getagd als: ambities · training