Fikse duurloop in een trieste ambience

Om net over achten ben ik al op weg voor een lange duurloop. Ik heb ruim twee uur om te hardlopen, want m’n wederhelft moet halverwege de ochtend gaan werken. Fijn, als agenda’s elkaar dreigen te bijten.

Trieste ambience
Het weer is grijs. Neerslachtiger dan dit is nauwelijks verkrijgbaar. Ik ben nog maar net op pad of het begint ook nog eens stevig te regenen. Ik krijg het bijna koud. Damn! Wat een verschil met de ambience van gisteren!

Even in een wak
In een rustig tempo slof ik rond over de fietspaden rond Emmeloord. Zoals wel vaker het geval is beland ik tussen de 15^e en 20^e kilometer even in een wak. Dan doen mijn benen ineens pijn. Negeren die zeurpieten is het devies. Ze houden vanzelf wel weer op met klagen. En zo is het. Ergens rond kilometer numero 18 klauter ik uit m’n wak.

27 km en een beetje
De halve marathon gaat in iets meer dan één uur een drie kwartier. Da’s niet al te vlot, maar moe ben ik niet. Het laatste half uur schroef ik het tempo wat op en laat ik m’n slakkenlijf harder werken.

Dat gaat prima. Blijkbaar heb ik reserves genoeg. Met 27+ kilometers op de teller druk ik de stopknop van mijn Garmin in om met een goed gevoel voor timing precies op tijd thuis te arriveren. Mijn eega staat al met d’r jas aan, bijna op weg naar haar werk.

Een plaatje zegt meer …

geplaatst in: training — getagd als: extensieve duurloop · halve marathon