Een kleine 22 km op dinsdagochtend

Gisteren was Turboslak veel te laat terug in de polder om nog een rondje te gaan hardlopen. Theoretisch geneuzel over informatisering hield hem van de straat. Vandaag knutselt hij thuis aan websites en is er gelukkig ruimte om er even tussenuit te sneaken — om de tijd besteed aan hardlopen ‘s-avonds in te halen.

Het is best koud in de polder. Er staat een nare oostenwind — zo’n straffe bone crushing bries die je pas opmerkt als je hem tegen hebt. Of ertegenin pist. En op de route die Turboslak vandaag aflegt komt hij zo’n beetje elk type ondergrond tegen dat hij eergisteren beschreef.

Desalniettemin gaat allemaal wel gemakkelijk, hardlopen. Turboslak denkt:

“hardlopen is net als oei ik groei — dat babyboek. Vooral veel gejank en gedrein en net als je denkt dat het allemaal nergens toe leidt … hop! Progressie! Da’s een aardige vergelijking. Daar moet ik wat over schrijven”.

Maar een stukje tekst over oei ik groei heeft hij ruim een jaar geleden al eens uit zijn toetsenbord gewrongen. Dus dat doet-ie maar niet.

Morgen wordt het weer net zo’n volle dag als afgelopen maandag. Waarschijnlijk is er geen tijd om te hardlopen. Turboslak wordt er bij voorbaat al een beetje droevig van.

geplaatst in: training — getagd als: extensieve duurloop