Bye bye obesitas
aan de bak in 020
Pose hardloopclinic
Een faire Deal
Zondagmiddag in de hel
Zo ontzettend groenDuurloop in Woudrichem en omstreken
Mijn moeder ligt in het ziekenhuis. In haar afwezigheid neem ik haar appartement in het vestingdorp Woudrichem onder handen. Aan het einde van de middag is het tijd voor ontspanning: hardlopen. Hiermee had ik rekening gehouden, want mijn Asics en loopkleren zitten in mijn tas. Het schema van week drie lonkt. Vandaag staat een intensieve duurloop op het programma.
Het is grappig om weer eens rond te kijken in in de omgeving waar ik ben opgegroeid. Over de dijk langs de Afgedamde Maas. Via Rijswijk naar de Andelse Sluis. Ik ren over de zomerdijk die vroeger — voordat hij werd opgehoogd — in het voorjaar vaak overstroomde. Smeltwater uit het stroomgebied van de rivieren zorgde er dan voor dat de uiterwaarden onder water liepen. Dat was altijd een mooi gezicht. Voor de dieren in de waarden was het trouwens niet zo lollig. Als het water aankwam zag je hazen rennen voor hun leven.
Bij de Andelse Sluis sla ik rechtsaf. Richting Giessen. Langs de vijver waar we als kind op karpers visten. En niet te vergeten de grasvelden waar eindeloos gevoetbald werd. Op zo’n veldje verstapte ik me als 14-jarige en kwam — uitgerekend de eerste dag van de zomervakantie — met een gebroken enkel en kuitbeen thuis. Wat heb ik een lol gehad die zomer!
Om Giessen heen. Door de polder in de richting van Almkerk. Ik loop hier op fietspaden waarvan ik het bestaan niet wist. Binnendoor naar het mini-dorpje Uitwijk. En tenslotte weer terug naar Woudrichem. Daarvan kun je de kerktoren in de verte alweer zien.
Na één uur en 15 minuten druk ik de stopwatch van m’n Garmin Forerunner in. M’n trip down memory lane is voorbij, in elk geval voor vandaag. Ik sta weer voor het appartementencomplex van m’n moeder.
