All beer and no play

All beer and no play make Turboslak a dull boy. Na een dag of wat bier drinken wil ik dan ook graag even op pad.

Zonder zelfs maar een oud mobieltje ga ik op weg. Het is natuurlijk ook niet meer dan een placebootje voor vrouwlief, dat ik een lultalie meeneem op mijn loopjes. Want waar heb ik dat ding nou voor nodig? Verdwalen doe ik niet. En als ik onverhoopt met een falende rikketik ter aarde mocht storten vermoed ik dat een ouwe Nokia niet voorkomt dat ik ga hemelen.

Het plan is om een half uur ver weg te lopen en dan weer op tijdelijk huis aan. Dan zou ik zo rond het uur weer bij Mrs T. op appèl kunnen staan. Daarbij ga ik er voor het gemak van uit dat m’n parcours niet het hele eerste stuk 8% omlaag gaat. Want dan gaat die vlieger natuurlijk niet op

Het tempo is dat van een bejaarde slak, maar dat deert me niet. Als je gesteldheid wat aan de broze kant is dan ben je al blij als je überhaupt je kicksen aan mag trekken. Met zo’n 10 en halve km/uur hobbel ik de berg op, om daarna door het bos richting Niederhambach te gaan. Fantastisch. Er is verder geen kip te bekennen in het Duitse woud.

Omhoog gaat het altijd beter dan bergaf, vind ik. Bovendien, als ik naar beneden ga dan moppert mijn kuit een klein beetje. Veel hinder ondervind ik er verder niet van. Precies na een uur ben ik weer terug.

Morgen wordt er niet gelopen, maar hopelijk mag ik donderdag weer een rondje maken.

Garmin data voor de cijferfetisjist.

geplaatst in: gedachten — getagd als: berg · Duitsland · vakantie