Aftellen

Ik was aan het aftellen voor de Midwintermarathon. En toen werd het zaterdagavond en hoog tijd om mijn tas in te gaan pakken.

Het bij elkaar zoeken van mijn spullen had ik zolang mogelijk uitgesteld. Maar ontkomen deed ik er natuurlijk niet aan. Op een gegeven moment zou ik toch m’n hardloopschoenen, shirt, broek en andere meuk in mijn sporttas moeten proppen.

Terwijl ik mijn hardloopkleding op het bed uitstalde deed ik mijn uiterste best om Me Niet Voor Te Bereiden. Ik sla namelijk nogal snel door in dingen.

Het gevaar dat Een Serieuze Voorbereiding ontspoort is levensgroot aanwezig. Denk aan belachelijk gedrag als om half tien naar bed gaan, een speciaal ontbijt naar binnen proppen, met de iPod op nors voor me uit zitten staren en een warming-up voor aanvang van de loopronde. Allemaal dingen die ik normaal nooit doe. De kans is dan ook groot dat ik — als ik eindelijk van start mag — helemaal verkloot ben door mijn Serieuze Voorbereiding en geen ongedwongen kilometer meer uit mijn slakkenpootjes weet te persen.

Om de ban te breken trok ik maar snel een blik bier open, maar het smaakte niet echt goed. Met elke slok bier voelde ik mijn slakkenlijf opzwellen. Gottogot. Dat wordt morgen natuurlijk helemaal niks, met zo’n klotsende bierbuik, jammerde mijn neurotische ik. Dikkerd.

En in een vlaag van slecht getimede psychosomatiek voelde ik alvast de bonkende koppijn opkomen van hardlopen met iets teveel biertjes achter m’n kiezen. Ik probeerde me er niks van aan te trekken. Dapper dronk ik door.

geplaatst in: prestatielopen — getagd als: Asselronde · Midwintermarathon