23 koude kilometers

De komende maanden moet ik de broodnodige kilometers maken om op stoom te raken voor de marathon van Rotterdam. Ik neem alvast een voorschotje op het weekend. Dan staan er respectievelijk een tempoloop van 14 kilometer en een fikse duurloop (165 minuten) op het programma. Geen idee of dat haalbaar is, gezien het verwachte winterweer. Aangezien ik op donderdagavond ook al liever thuis tegen de kachel gekleefd bleef, besluit ik tot een extensieve duurloop op vrijdagmiddag. Je kan ze maar vast in de knip hebben, die kilometers.

Koud maar zonnig
Het is best koud, maar het zonnetje schijnt en het waait nauwelijks. Ik kies voor de gebaande (fiets)paden om woonwijk de Erven in Emmeloord, want die zijn redelijk tot goed te belopen. Energie heb ik trouwens zat vandaag. Ik doe niet eens m’n best en het parcours is door de omstandigheden natuurlijk niet snel, maar de halve marathon gaat vlotjes, in één uur en 40 minuten. Alleen het laatste stuk krijg ik wat last van de kou en gaat het wat minder gemakkelijk. Dan ben ik blij als de intussen zakkende winterzon even op m’n kouwe turboslakkenkop schijnt.

Ijsvogel
Tijdens mijn laatste rondje om de Erven in Emmeloord zie ik ineens een ijsvogeltje zitten. Op een hek langs het fietspad. Wow. Wat een aangename verrassing. Fantastisch. Nog nooit had ik een ijsvogeltje in het echt gezien. Ik wist trouwens ook niet dat je ze in de Noordoostpolder tegen kon komen. Ik ben altijd in de overtuiging geweest dat je op z’n minst een helder beekje met stromend water nodig hebt om zo’n prachtig vogeltje te spotten. Nooit verwacht er eentje bij een lullig slootje aan de rand van een woonwijk in Emmeloord aan te treffen.

Na de 21,1 km plak ik er nog een kleine twee kilometers aan vast om vervolgens weer thuis aan te komen.

Good stuff.

Hopelijk valt het morgen en zondag mee en kan ik ook dan mijn rondjes draaien.

geplaatst in: training — getagd als: extensieve duurloop · ijsvogeltje · winter